inleiding Hier volgt een beknopte studie naar het ontstaan van de multiraciale geloofsgemeenschap Kwasizabantu in KwaZulu-Natal, Zuid-Afrika, en de transfer naar Europa met de sociaal-psychologische consequenties daarvan voor haar volgelingen.

In het jaar 2000 kwam een hardnekkig aanhoudende geruchtenstroom opgang, die Kwasizabantu en haar leider Erlo Stegen in een kwaad daglicht stelde. Een commissie van de Zuid-Afrikaanse Evangeliese Alliansie o.l.v. Ds. Moss Nltha [1] verklaarde dat Kwasizabantu op een sekte is gaan lijken, omdat ze zichzelf als een exclusieve weg tot God ziet. Hij baseerde zijn uitspraak op de getuigenverklaringen van 20 ex-leden die voor de commissie verschenen. Daarna verschenen krantenkolommen volgeschreven over vermeend bedrog, machtsmisbruik, geheime fondsen, gedwongen echtscheidingen, verkrachtingen, lijfstraffen, een geval van doodslag en connecties met de geheime dienst in de tijd van de Apartheid.
Tot 1999 hadden theologen van naam, afkomstig uit verschillende landen, overwegend positief over Kwasizabantu geschreven. In de academische wereld verschenen verschillende artikelen in wetenschappelijke tijdschriften, die zich met Kwasizabantu identificeerden. Dr. K. E. Koch en Dr. P. Beyerhaus waren nauw met Kwasizabantu verbonden. Verscheidene Europese theologen bezochten meer dan eens Kwasizabantu.

————

[1] Evangeliese Alliansie van Zuid-Afrika, 2000. Verslag van 23 juni aangaande de Kwasizabantu Zending. Pietermaritzburg. Ca. twintig exleden en medewerkers hebben getuigd voor een jury.